Prolog

Jej śmierć nastąpiła tak nagle i niespodziewanie, a jednocześnie obróciła całe moje życie do góry nogami. Przez te wszystkie lata, nigdy nie miałem łatwo. Moje życie było ciężkie, lecz gdy zostałem przemieniony w wampira, odnalazłem w nim sens. A przynajmniej tak mi się wtedy wydawało.
 Nie każdy stając się wampirem, automatycznie staje się potworem, lecz ze mną niestety tak było. Hipnotyzowanie ludzi, aby spełniali moje najrozmaitsze zachcianki. Wysysanie z nich krwi. Robienie im krzywdy. Wszystkie te czynności sprawiały mi przyjemność. Byłem tym niezaprzeczalnie złym wampirem. Wszystko zmieniło się jednak, kiedy to poznałem Ją.
 Cała historia rozpoczyna się od wątku miłosnego pomiędzy Eleną Gilbert i... moim młodszym bratem. Stefan zawsze miał więcej szczęścia ode mnie. Nie tylko w sprawach sercowych.
 Mimo wszystko istnieją rzeczy, na które wbrew pozorom warto poczekać. Elena dostrzegła mnie dopiero wtedy, gdy dołączyła do mojej rasy. Uczucie, jak również związek z Nią zmieniły mnie o równe sto osiemdziesiąt stopni. Stałem się bardziej ludzki, opiekuńczy. Zacząłem bezinteresownie czynić dobro. Przestałem bezmyślnie zabijać. Odkryłem inny cel swojego istnienia. Było nim spędzenie wieczności u boku młodej, pięknej wampirzycy, zwanej Eleną Gilbert.
 Tymczasem los lubi płatać figle. Nawet takim istotom jak my, wampiry.
 Teoretycznie nie można przestać być wampirem. W praktyce nie ma rzeczy niemożliwych, aczkolwiek nie każdemu zdarza się taka szansa. Elenie się udało, ale nikomu nie wyszło to na dobre.
 Moja ukochana zasnęła z prędkością światła, nigdy więcej się nie budząc. Kiedy Jej zabrakło, moje życie ponownie wypełniła pustka. Wszystko musiałem rozpocząć od nowa.
 Jak sobie z tym poradziłem? Prawdę mówiąc w ogóle.Ona była dla mnie wszystkim, dlatego gdy odeszła, czułem się jakbym został z niczym. Pierwsze, co chciałem zrobić, to wyłączyć swoje uczucia. Nie mogłem znieść bólu, wypełniającego mnie po jej stracie, dlatego najlepszym wyjściem dla mnie było pójście na łatwiznę. Ale na moje nieszczęście, a może i szczęście - miałem jeszcze Stefana.
-Damon, wiem co chcesz zrobić, ale to naprawdę zły pomysł - brat próbował mnie przekonać.
-Masz lepszy? - fuknąłem na niego.
-Wiem, że ją kochałeś i to jest dla ciebie trudne, ale nie tylko ty ją straciłeś. Ja też ją straciłem. Nie chcę stracić i ciebie.
 Zawsze byłem egoistą i te słowa nie powinny robić na mnie żadnego wrażenia, a jednak Stefanowi udało się mnie poruszyć. Nie miałem pojęcia co robić, moje życie na nowo zostało pozbawione sensu.
 Wtedy zdałem sobie sprawę, że Elena by tego nie chciała. Nie chciałaby, abym pogrążał się w rozpaczy, żebym wpadał w depresję, dlatego że tak bardzo za Nią tęsknię. Chciałaby, abym jakoś ułożył sobie życie bez Niej, żebym ruszył dalej. Nieważne jakie to ciężkie. Musiałem spróbować. Dla Niej.

_________________________________________________________________________________

Więc jakiś czas temu pisałam, że zacznę tworzyć nowe fanfiction o Damonie. Nie byłam pewna czy to wypali, ale pomyślałam, że skoro obiecałam to... Nie mogę Was zawieźć po raz kolejny, tym bardziej, że zapewnialiście mnie, że będziecie czytali, tak więc oto jest i liczę na to, że rzeczywiście tak się też stanie. Rozdziały będę dodawała średnio raz w tygodniu, może częściej, może rzadziej. To zależy od wielu rzeczy. Po wakacjach idę do trzeciej gimnazjum, dlatego też mogę nie mieć czasu (ewentualnie w weekendy, ale to też nie jest powiedziane), więc chciałabym wyrobić się z tym blogiem teraz, kiedy mam wakacje. Jeśli już czytacie, to proszę, skomentujcie, bo chciałabym poznać Waszą opinię. Jeśli macie jakieś pytania, zapraszam na aska - @Somerholics4evah